ایست قلبی چیست؟ + چه کسانی در معرض خطر ایست قلبی هستند؟


ایست قلبی از دست دادن ناگهانی عملکرد قلب، تنفس و هوشیاری است. این عارضه معمولاً به دلیل اختلال در سیستم الکتریکی قلب ایجاد می شود و عملکرد پمپاژ قلب را مختل می کند و جریان خون به اندام ها را متوقف می کند. تفاوت بین ایست قلبی و حمله قلبی چیست؟ ایست قلبی با سکته قلبی متفاوت است زیرا در حمله قلبی (سکته قلبی) به دلیل انسداد عروق، تشکیل پلاک های چربی و تشکیل لخته خون، خون رسانی به عضله قلب مختل می شود اما در ایست قلبی مشکل این است. نه به دلیل انسداد عروق بلکه جریان الکتریکی که قلب را حرکت می دهد ناگهان متوقف می شود. در صورت عدم درمان، ایست قلبی می تواند منجر به مرگ شود. اگر مراقبت های فوری و شدید پزشکی احیای قلبی ریوی (CPR) با استفاده از دفیبریلاتور یا حتی به صورت دستی با فشار دادن روی قفسه سینه انجام شود، شانس زنده ماندن بسیار افزایش می یابد. علائم ایست قلبی چیست؟ علائم ایست قلبی ناگهانی و شدید است، از جمله: افتادن و از دست دادن تعادل از دست دادن نبض از دست دادن تنفس از دست دادن هوشیاری گاهی اوقات علائم و نشانه هایی قبل از ایست قلبی ظاهر می شود که مهمترین آنها شامل موارد زیر است: ناراحتی قفسه سینه تنگی نفس ضعف. و بی حالی ضربان قلب البته در بیشتر موارد ایست قلبی بدون هشدار اتفاق می افتد. چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟ اگر شما یا اطرافیانتان علائم زیر را داشتید با 115 تماس بگیرید: درد یا ناراحتی در قفسه سینه ضربان قلب تند و نامنظم ضربان قلب ناله در حین تنفس تنگی نفس غش یا از دست دادن تدریجی سرگیجه و سرگیجه زمانی که ضربان قلب متوقف می شود کمبود اکسیژن به مغز باعث می شود مرگ یا آسیب دائمی مغز در عرض چند دقیقه زمان و سرعت برای کمک به فردی که نفس خود را از دست داده است بسیار مهم است. اگر فردی را دیدید که بیهوش است و به طور طبیعی نفس نمی کشد، موارد زیر را انجام دهید: با 115 تماس بگیرید تا در اسرع وقت خدمات فوریت های پزشکی دریافت کنید. اگر با کمک های اولیه آشنا هستید و می توانید CPR را انجام دهید، بهتر است ابتدا با اورژانس تماس بگیرید و سپس احیای قلبی ریوی را شروع کنید. ابتدا تنفس خود را بررسی کنید. اگر دم و بازدم طبیعی نیست، CPR را شروع کنید. با سرعت 100 تا 120 ضربه در دقیقه به شدت روی سینه فرد فشار دهید. اگر در CPR آموزش دیده اید، ابتدا راه های هوایی خود را بررسی کنید و پس از هر 30 حرکت قفسه سینه از طریق دهان نفس بکشید. اگر در CPR آموزش ندیده اید، فقط حرکات قفسه سینه را انجام دهید. با هر حرکت اجازه دهید قفسه سینه کاملاً بالا بیاید. این کار را تا رسیدن اورژانس ادامه دهید. چه چیزی باعث ایست قلبی می شود؟ علت ایست قلبی تغییر ناگهانی در ریتم طبیعی قلب (آریتمی) است و این حالت زمانی رخ می دهد که سیستم الکتریکی قلب عملکرد اولیه خود را از دست بدهد. سیستم الکتریکی قلب سرعت و ریتم ضربان قلب را کنترل می کند. در صورت وجود مشکل در این سیستم، قلب ممکن است تپش قلب، ضربان قلب نامنظم (آریتمی) و گاهی کاهش ضربان قلب را تجربه کند. بیشتر آریتمی ها کوتاه و بی ضرر هستند، اما برخی از انواع آن می توانند منجر به ایست قلبی شوند. ایست قلبی ممکن است در هر فردی رخ دهد، حتی افرادی که سابقه بیماری قلبی عروقی ندارند. با این حال، آریتمی های شدید معمولا در افرادی که سابقه بیماری قلبی دارند رخ می دهد. مهم ترین بیماری های قلبی که خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر قلب را افزایش می دهند عبارتند از: بیماری عروق کرونر بیشتر موارد بیماری عروق کرونر قلب در افراد مبتلا به بیماری عروق کرونر رخ می دهد. در این بیماری عروق قلب به دلیل رسوب چربی و کلسترول مسدود شده و جریان خون به قلب کاهش می یابد. انفارکتوس میوکارد حمله قلبی یا حمله قلبی که در نتیجه بیماری عروق کرونر رخ می دهد، می تواند باعث آسیب به بافت بطنی قلب و در نتیجه ایست قلبی شود. همچنین حمله قلبی می تواند منجر به زخم بافت قلب و مشکلاتی در سیستم الکتریکی و ریتم قلب شود. بزرگ شدن قلب (کاردیومیوپاتی) این مشکل زمانی رخ می دهد که دیواره های عضلانی قلب کشیده، بزرگ یا ضخیم شوند. با کشش عضله قلب، خواص الکتریکی اولیه آن مختل می شود و علائمی مانند ضربان قلب نامنظم بروز می کند. ادامه این وضعیت ممکن است منجر به ایست قلبی شود. بیماری دریچه قلب تنگ شدن یا نشتی دریچه های قلب می تواند منجر به کشیدگی یا ضخیم شدن عضله قلب شود. خطر آریتمی زمانی که بطن ها به دلیل فشار از دریچه بزرگ می شوند، افزایش می یابد. نقایص مادرزادی گاهی اوقات نوزادی با بیماری قلبی مادرزادی متولد می شود. این وضعیت حتی می تواند منجر به ایست قلبی در کودکان و نوجوانان شود. البته با شناخت این گونه مشکلات و انجام اقدامات لازم، خطر ایست قلبی کاهش می یابد. مشکلات الکتریکی در قلب در برخی افراد، سیستم الکتریکی قلب ذاتاً مشکل دارد. این اختلالات به عنوان نقص اولیه ریتم قلب شناخته می شوند و بیماری هایی مانند سندرم بروگادا و سندرم QT از جمله این اختلالات هستند. چه کسانی در معرض خطر ایست قلبی هستند؟ به گفته وب سایت mayoclinic، از آنجایی که ایست قلبی اغلب با بیماری عروق کرونر همراه است، همان عواملی که شما را در معرض خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر قلب قرار می دهد نیز می تواند شما را در معرض خطر نارسایی قلبی قرار دهد. این عوامل عبارتند از: سابقه خانوادگی بیماری عروق کرونر سیگار کشیدن فشار خون بالا کلسترول خون چاقی دیابت سابقه ایست قلبی یا سابقه خانوادگی ایست قلبی سابقه حمله قلبی سابقه بیماری قلبی مانند آریتمی، نقایص مادرزادی قلب، نارسایی قلبی و کاردیومیوپاتی افزایش سن مصرف مردان داروهایی مانند کوکائین یا آمفتامین ها کمبودهای تغذیه ای مانند سطوح پایین پتاسیم یا منیزیم آپنه انسدادی خواب بیماری مزمن کلیوی عوارض ایست قلبی هنگامی که ایست قلبی رخ می دهد، کاهش جریان خون به مغز باعث بیهوشی می شود. اگر ریتم قلب به سرعت به حالت عادی برنگردد، آسیب مغزی و در نهایت مرگ مغزی غیرمنتظره نیست. برخی از بازماندگان ایست قلبی ممکن است آسیب مغزی موقت یا دائمی را تجربه کنند. تشخیص ایست قلبی اگر فردی از ایست قلبی جان سالم به در ببرد، پزشک با انجام آزمایشات علت آن را تشخیص می دهد تا از بروز مشکلات بعدی جلوگیری کند. مهمترین آزمایشاتی که برای این منظور تجویز می شود عبارتند از: الکتروکاردیوگرام (ECG): در روش نوار قلب حسگرهایی (الکترودها) که فعالیت الکتریکی قلب را تشخیص می دهند به قفسه سینه و گاهی اوقات به اندام ها متصل می شوند. ECG می تواند ناهنجاری های ریتم قلب را تشخیص دهد یا الگوهای الکتریکی غیرطبیعی را که خطر مرگ را افزایش می دهد، تشخیص دهد. آزمایش خون: برای این منظور نمونه ای از خون فرد گرفته می شود تا سطح پتاسیم، منیزیم، هورمون ها و سایر عوامل خونی که بر عملکرد قلب تأثیر می گذارند، بررسی شود. تست های تصویربرداری رادیولوژی قفسه سینه: این روش به پزشک اجازه می دهد تا اندازه و شکل قلب و رگ های خونی را بررسی کند. نارسایی قلبی نیز در این آزمایش قابل تشخیص است. اکوکاردیوگرافی: در این آزمایش از امواج صوتی برای تولید تصاویر قلب استفاده می شود. این تصاویر به آشکارسازی آسیب عضله قلب، اختلال عملکرد دریچه و ارزیابی قدرت پمپاژ خون کمک می کند. اکوکاردیوگرام، اسکن هسته ای، MRI، سی تی اسکن و کاتتریزاسیون قلبی می تواند ظرفیت پمپاژ قلب را اندازه گیری کرده و خطر ایست قلبی را تخمین بزند. اسکن هسته ای: این تست که معمولا با تست استرس انجام می شود، به شناسایی مشکلات جریان قلب کمک می کند. در تصویربرداری هسته ای، مقادیر کمی از مواد رادیواکتیو مانند تالیم به جریان خون تزریق می شود و سپس با عبور از قلب و ریه ها توسط آشکارسازهای مخصوص شناسایی می شود. کاتتریزاسیون کرونر: در طی این روش، یک رنگ مایع از طریق یک لوله بلند و نازک (کاتتر) به شریان های قلب تزریق می شود. با ورود رنگ به رگ های قلب، شریان ها و گردش خون روی مانیتور قابل مشاهده خواهد بود، به طوری که می توان نقاط مسدود شده را شناسایی کرد. اگر ورید مسدود شده باشد، پزشک انسداد را با آنژیوپلاستی و استنت در شریان درمان می کند. درمان فوری و کوتاه ایست قلبی درمان ایست قلبی نیاز به اقدام فوری دارد. موارد زیر رایج ترین درمان ها هستند: CPR یا احیای قلبی ریوی: CPR فوری و صحیح برای درمان ایست قلبی بسیار مهم است. این درمان می‌تواند به رسیدن به شرایط اضطراری و فوریت‌های پزشکی کمک کند تا فرد زنده بماند و جریان خون و اکسیژن رسانی به مغز را حفظ کند. دفیبریلاسیون: دفیبریلاتورها یا الکتروشوک هایی که در حین ایست قلبی به قفسه سینه متصل می شوند تا شوک الکتریکی را به قلب وارد کنند، در هر دو بخش بستری و سرپایی در دسترس هستند. این دستگاه معمولاً در مکان های عمومی شلوغ مانند فرودگاه ها، مدارس، دانشگاه ها و استخرها موجود است تا در مواقع نیاز از آن استفاده شود. توصیه می شود نحوه استفاده از شوک الکتریکی را یاد بگیرید تا در صورت نیاز بتوانید از آنها برای کمک به دیگران استفاده کنید. مراقبت های فوری در اورژانس: پس از ورود به اورژانس، با تجویز دارو و سایر اقدامات پزشکی، تلاش های لازم برای تثبیت وضعیت قلب و سلامت عمومی انجام می شود. درمان طولانی مدت ایست قلبی پس از بهبودی، آزمایشاتی برای تشخیص علت ایست قلبی تجویز می شود تا با درمان علت زمینه ای از عود مشکل جلوگیری شود. درمان های طولانی مدت برای ایست قلبی به شرح زیر است: داروسازی پزشکان از انواع داروها برای درمان اورژانس یا طولانی مدت ضد آریتمی یا عوارض مرتبط استفاده می کنند. دسته ای از داروها به نام مسدود کننده های بتا معمولا برای افرادی که در معرض خطر ایست قلبی هستند تجویز می شود. سایر داروهای احتمالی مورد استفاده برای درمان آریتمی شامل داروهای ACE و مسدود کننده های کانال کلسیم است. دفیبریلاتور قابل کاشت قلب (ICD) دفیبریلاتور کاشتنی یکی از موثرترین درمان‌ها برای آریتمی‌های قلبی است. دستگاهی که با باتری کار می کند در زیر پوست نصب می شود تا سیستم الکتریکی قلب را تنظیم کند. الکتروشوک ICD دائماً ریتم قلب را کنترل می کند. به عنوان مثال، اگر ضربان قلب کند شود، با ارسال پیام، ریتم طبیعی را به قلب باز می گرداند. آنژیوپلاستی در آنژیوپلاستی، عروق کرونر مسدود شده باز می شوند و اجازه می دهند خون آزادانه به سمت قلب جریان یابد. این مکانیسم خطر ابتلا به آریتمی را در بیماران کاهش می دهد. در این روش، یک لوله بلند و نازک از طریق یک شریان به یک شریان مسدود شده در قلب منتقل می شود. سر این لوله (کاتتر) مجهز به بالون مخصوصی است که برای باز کردن شریان مسدود شده استفاده می شود. در این حالت ممکن است یک استنت فلزی در شریان قرار داده شود تا شریان برای مدت طولانی باز بماند و جریان خون طبیعی به قلب بازگردد. آنژیوپلاستی عروقی را می توان همزمان با کاتتریزاسیون عروق کرونر (روشی برای تعیین محل رگ های مسدود شده) انجام داد. جراحی بای پس جراحی قلب باز که به آن جراحی قلب باز نیز گفته می شود، شامل برداشتن بخشی از شریان ها در قسمتی از بدن و کاشت آنها در وریدهای مسدود شده قلب برای بازگشت جریان خون طبیعی به قلب است. شیوه زندگی و درمان های خانگی برای داشتن یک سبک زندگی سالم و جلوگیری از مشکلات قلبی، رعایت نکات زیر ضروری است: اجتناب از سیگار کشیدن وزن و شاخص توده بدنی (BMI) خود را در محدوده نرمال نگه دارید اجتناب از مصرف الکل، رژیم غذایی سالم برای قلب را افزایش دهید. فعالیت بدنی استرس خود را به حداقل برسانید حملات قلبی یا قلبی پزشک ابتدا آزمایش های تشخیصی را تجویز می کند و سپس داروهای مناسب مانند داروهای تنظیم کننده کلسترول یا کاهش قند خون را تجویز می کند. “class =” wp_ulike_btn wp_ulike_put_image wp_post_btn_6510 “style =” عرض: 120px! مهم؛ ارتفاع: 40 پیکسل مهم؛ پس زمینه رنگ: # 1da1f3! مهم؛ box-shadow: هیچ! مهم؛ رنگ: #ffffff! مهم؛ “> می من منبع mayoclinicmayoclinic را دوست دارم

دیدگاهتان را بنویسید