تفاوت تومورهای خوش خیم و بدخیم | درمان تومورهای خوش خیم و بدخیم



تومورهای خوش خیم سرطانی نیستند. آنها به بافت اطراف حمله نمی کنند و به سایر قسمت های بدن گسترش نمی یابند. اما رشد این تومورها در نزدیکی اندام‌های حیاتی، فشار بر اعصاب یا اختلال در گردش خون ناحیه‌ای توسط آن‌ها می‌تواند عوارض جدی و گاه خطرناکی ایجاد کند. تومورهای خوش خیم معمولاً به خوبی به درمان پاسخ می دهند. رایج ترین انواع تومورهای خوش خیم عبارتند از: آدنوم یا پولیپ که به صورت توده ای از سلول های غده ای در بافت اپیتلیال (بافت پوشاننده – بافتی که غدد، اندام ها و سایر ساختارها را می پوشاند) تشکیل می شوند. نوع درمان بستگی به محل و اندازه تومور دارد. برخی از پولیپ های روده بزرگ نیز آدنوم هستند و در صورت بدخیم شدن باید برداشته شوند. فیبروم ها در بافت های همبند فیبری رشد می کنند. فیبروم رحم یک تومور بسیار شایع است و 20 تا 80 درصد زنان را تا سن 50 سالگی تحت تاثیر قرار می دهد و در این موارد لزوماً نیازی به درمان نیست، مگر اینکه باعث درد یا مشکلات دیگری شود که در این صورت بیمار تحت عمل جراحی قرار می گیرد و تومور حذف شده. همانژیوم رگ‌های خونی اضافی هستند که معمولاً در کودکان ایجاد می‌شوند. همانژیوم رگ‌های خونی اضافی هستند که معمولاً در کودکان و اغلب روی پوست و کبد ایجاد می‌شوند. همانژیوم روی پوست در ابتدا ممکن است شبیه ماه گرفتگی قرمز رنگ باشد، اما با گذشت زمان به یک توده قرمز تبدیل می شود. تومورهای همانژیوم معمولاً مشکلی ایجاد نمی کنند و معمولاً بدون درمان برطرف می شوند، اما باید مراقب هرگونه تغییر احتمالی در ظاهر آنها باشید. لیپوم ها تومورهایی با رشد آهسته هستند که در بافت چربی زیر پوست ایجاد می شوند. این تومورها می توانند در هر قسمتی از بدن به خصوص در گردن، شانه ها، زیر بغل یا تنه ایجاد شوند. لیپوم بیشتر در افراد 40 تا 60 ساله دیده می شود. درمان این تومورها همیشه ضروری نیست، اما در صورت ایجاد ناراحتی، باید با جراحی برداشته شوند.

دیدگاهتان را بنویسید