درمان ALS؛ مداخلات پزشکی و توانبخشی



درمان ALS شامل موارد متعددی است. درمان این بیماری از داروها، قرص ها و سایر اقلام موجود تا انواع توانبخشی است. در حال حاضر هیچ داروی یکسانی وجود ندارد که بتواند این بیماری را به طور کامل درمان کند. بنابراین تاکید بیشتری بر داروهایی است که می توانند علائم و نشانه های این بیماری را کاهش دهند و تا حدودی از ابتلا به این بیماری پیشگیری کنند. درمان توانبخشی نیز به طور موثر پیشرفت این بیماری را کند می کند. بنابراین در درمان ALS امید به زندگی، مشارکت اجتماعی، میزان استقلال در زندگی روزمره و کیفیت زندگی بیمار افزایش می یابد. ALS چیست؟ ALS یک بیماری پیشرونده است که نورون های سیستم عصبی را از بین می برد. نورون ها سلول های سیستم عصبی هستند که در این بیماری تحت تاثیر قرار می گیرند. وقتی بدن پیامی را از محیط دریافت می کند، مغز آن پیام را پردازش می کند. در صورت لزوم، مغز پیام حرکتی مناسب را از طریق نورون ها به ماهیچه ها ارسال می کند. هنگامی که سلول های عصبی آسیب می بینند؛ آنها دیگر قادر به انتقال کامل پیام ها نیستند. بنابراین در درمان ALS این در نظر گرفته می شود که فرد کنترل حرکات خود را از دست می دهد. این اختلال باعث مشکل در حرکت، راه رفتن، انجام فعالیت های روزمره زندگی، افزایش خطر زمین خوردن و در نهایت از دست دادن حرکت می شود. بر روی عضلات صورت نیز تاثیر می گذارد. علاوه بر این، توانایی صحبت کردن، جویدن و بلع تحت تأثیر قرار می گیرد. این توانایی ها روز به روز بیشتر مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرند. در نهایت این ضعف بر عضلات تنفسی نیز تاثیر می گذارد. درمان پزشکی ALS: درمان پزشکی بر کاهش سرعت پیشرفت بیماری و کاهش علائم ALS تمرکز دارد. این باعث افزایش طول عمر فرد می شود. تاکنون هیچ درمانی وجود ندارد که بتواند این بیماری را ریشه کن کند. تحقیقات در این زمینه ادامه دارد. فیزیوتراپی در ALS: فیزیوتراپی در ALS با افزایش یا بهبود حرکات فرد تا حد امکان از تحلیل رفتن عضلات جلوگیری می کند. فیزیوتراپی با انجام تمرینات به حفظ دامنه حرکتی، جلوگیری از کوتاهی و بدشکلی عضلات و اندام ها کمک می کند. فیزیوتراپیست ها می توانند با انجام تمرینات مربوطه یا استفاده از تجهیزات و وسایل به کاهش درد افراد مبتلا به ALS کمک کنند. کاردرمانی در توانبخشی و درمان ALS: کاردرمانی با انجام تمرینات، تکنیک ها و راهکارهای مربوط به این افراد کمک زیادی می کند. کاردرمانی به حفظ توده عضلانی، قدرت و تحرک کمک می کند. همچنین از تغییر شکل و کوتاهی عضلات جلوگیری می کند. تمرینات کاردرمانی در جهتی است که با حفظ قدرت و دامنه عضلات به انجام فعالیت های روزمره زندگی و انجام کارآمد عملکردهای فرد کمک می کند. در نهایت، کاردرمانی استقلال فرد را در فعالیت های روزمره زندگی حفظ می کند، مشارکت اجتماعی را حفظ می کند و کیفیت زندگی فرد را در درمان ALS بهبود می بخشد. گفتار درمانی در ALS: ALS بر ارتباطات تأثیر می گذارد. فردی که قادر به برقراری ارتباط صحیح نیست نمی تواند نیازهای خود را برآورده کند. بنابراین حفظ مهارت های گفتاری و ارتباطی بسیار مهم است. همچنین اگر فرد قادر به بلع و جویدن کافی نباشد، بدن به تدریج ضعیف و ضعیف می شود. این باعث تسریع پیشرفت بیماری می شود. گفتاردرمانگر با علم به این موضوع ماهیچه های درگیر در گفتار و جویدن را تقویت می کند تا فرد بتواند در درمان ALS به درستی ارتباط برقرار کند و نیازهای خود را برطرف کند. همچنین گفتاردرمانگر با تقویت قوه بلع و جویدن به حفظ سلامت بدن و کاهش سرعت پیشرفت بیماری کمک می کند. با بلعیدن و جویدن صحیح، فرد مقدار مناسبی انرژی و کالری دریافت می کند. این امر تحلیل رفتن عضلات را کند می کند. همچنین فرد انرژی کافی برای ورزش و انجام تمرینات توانبخشی خواهد داشت که باعث کند شدن پیشرفت بیماری نیز می شود. این امر باعث افزایش امید به زندگی، مشارکت اجتماعی، استقلال در زندگی روزمره و کیفیت زندگی در درمان ALS می شود. منابع hopkinsmedicine.org

دیدگاهتان را بنویسید