مقاومت به انسولین؛ تاثیر چاقی بر مقاومت به انسولین


یکی از مشکلاتی که در زندگی به تدریج و زیر پوست ظاهر می شود مقاومت به انسولین است. این عارضه زمینه را برای پیش دیابت و دیابت نوع 2 آماده می کند. در این مقاله از مجله سلامت هومکا اطلاعات کاملی در مورد مقاومت به انسولین شامل علل، عوامل خطر و نحوه درمان و پیشگیری از آن با استناد به مقالات معتبر علم پزشکی ارائه شده است. همچنین برای ثبت درخواست آزمایش خون در منزل کلیک کنید. فهرست انسولین چیست؟ انسولین هورمونی است که در پانکراس ساخته می شود و به تنظیم گلوکز در خون کمک می کند. این هورمون گلوکز را به سلول های مختلف بدن از جمله سلول های ماهیچه ای و بافت چربی هدایت می کند تا برای ذخیره یا تولید انرژی استفاده شود. گلوکز از غذایی که می خوریم به دست می آید، اما در شرایط ناشتا، کبد نیز قادر است ذخایر گلوکز خود را برای تولید انرژی آزاد کند. هنگامی که سطح گلوکز خون (قند خون) پس از خوردن غذا افزایش می یابد، پانکراس بلافاصله انسولین را در جریان خون آزاد می کند. انسولین آزاد شده در گردش خون، سطح گلوکز خون را کاهش می دهد تا آن را در محدوده طبیعی نگه دارد. مقاومت به انسولین چیست؟ مقاومت به انسولین زمانی اتفاق می‌افتد که سلول‌های بدن قادر به پاسخگویی مناسب به انسولین نیستند و بنابراین نمی‌توانند به راحتی گلوکز خون را جذب کنند. در نتیجه، لوزالمعده مجبور است انسولین بیشتری برای تنظیم گلوکز خون تولید کند. تا زمانی که لوزالمعده قادر به تولید انسولین مورد نیاز برای غلبه بر پاسخ ضعیف سلول های بدن به انسولین باشد، سطح گلوکز خون در محدوده سالم باقی خواهد ماند، اما اگر این عمل ادامه یابد، دیر یا زود توانایی پانکراس برای تنظیم قند خون پاسخگو نخواهد بود و قند خون به تدریج افزایش می یابد. پیش دیابت یعنی چه؟ هنگامی که قند خون (گلوکز) بالاتر از حد طبیعی باشد اما به اندازه کافی بالا نباشد که به عنوان دیابت شناخته شود، به آن پیش دیابت می گویند. پیش دیابت زمانی رخ می دهد که فرد مقاومت نسبی به انسولین داشته باشد یا سلول های پانکراس قادر به تولید مقادیر کافی هورمون انسولین نباشند. اگر مقادیر کافی انسولین تولید نشود، گلوکز نمی تواند وارد سلول های بدن شود و در نتیجه سطح خون آن افزایش می یابد و منجر به دیابت نوع 2 می شود. چه کسانی بیشتر مستعد ابتلا به پیش دیابت هستند؟ افرادی که زمینه ژنتیکی دارند یا سبک زندگی ناسالمی دارند بیشتر مستعد مقاومت به انسولین هستند. سایر عوامل مرتبط با پیش دیابت عبارتند از: افراد مبتلا به سندرم متابولیک (فشار خون بالا، سطح کلسترول بالا و دور کمر بزرگ) بیشتر در معرض ابتلا به پیش دیابت هستند. علاوه بر موارد فوق که مهمترین عوامل خطر برای ابتلا به پیش دیابت هستند، عوامل متعدد دیگری نیز می توانند فرد را به سمت پیش دیابت سوق دهند، از جمله: مصرف برخی داروها مانند داروهای افسردگی، اختلالات هورمونی، مانند سندرم کوشینگ و آکرومگالی، مشکلات خواب، به ویژه آپنه. خواب اگرچه همه عوامل خطر مانند سابقه خانوادگی، سن یا قومیت را نمی توان کنترل کرد، اما سایر عوامل سبک زندگی مانند تغذیه سالم، فعالیت بدنی بیشتر و کنترل وزن می توانند به تنظیم قند خون کمک کنند. تاثیر اضافه وزن بر مقاومت به انسولین چیست؟ محققان معتقدند اضافه وزن و کم تحرکی دو عامل مهم در پیش دیابت هستند. چاقی به خصوص با الگوی سیب (انباشته شدن چربی اضافی در شکم) عامل اصلی مقاومت به انسولین است. دور کمر بیشتر از 101 سانتی متر در مردان و بیش از 89 سانتی متر در زنان با مقاومت به انسولین و پیش دیابت مرتبط است. حتی اگر شاخص توده بدنی (BMI) در محدوده طبیعی باشد، اما اندازه دور کمر خارج از محدوده طبیعی باشد، خطر ابتلا به پیش دیابت و دیابت افزایش می یابد. محققان اخیراً کشف کرده‌اند که بافت چربی نه تنها برای ذخیره انرژی و سلول‌های چربی است، بلکه هورمون‌هایی را آزاد می‌کند که به التهاب طولانی‌مدت و بیماری‌هایی مانند دیابت، بیماری‌های قلبی، کبد چرب و سایر مشکلات سلامتی کمک می‌کنند. علائم اختلال مقاومت به انسولین چیست؟ به گزارش niddk، اگرچه افراد مبتلا به مقاومت به انسولین و پیش دیابت معمولا علائمی از خود نشان نمی دهند، اما در برخی از افراد، نواحی خاصی از بدن مانند زیر بغل، دور گردن و پشت ممکن است تیره تر از حد معمول باشد. اگرچه در پیش دیابت، سطح گلوکز خون آنقدر بالا نیست که علائم ایجاد کند، اما بر اساس مطالعات بالینی متعدد مشخص شده است که تغییرات در بینایی و مشکلات شبکیه می تواند از علائم پیش دیابت باشد. چگونه مقاومت به انسولین و پیش دیابت را تشخیص دهیم؟ برای تشخیص پیش دیابت، پزشکان آزمایش خون را تجویز می کنند. اما معمولا در این تست سطح مقاومت به انسولین بررسی نمی شود زیرا هزینه آن بالاست و بیشتر جنبه تحقیقاتی دارد. پزشکان اغلب از آزمایش گلوکز پلاسمای ناشتا (FPG) یا A1C برای تشخیص پیش دیابت استفاده می کنند و آزمایش تحمل گلوکز خوراکی (OGTT) کمتر برای این منظور استفاده می شود زیرا هم گرانتر و هم انجام آن دشوارتر است. آزمایش HbA1C میانگین گلوکز خون را در 3 ماه گذشته بررسی می کند، اما آزمایشات FBS و OGTT سطح گلوکز خون را در زمان آزمایش نشان می دهد. تست A1C به اندازه تست های دیگر حساس نیست و در مقایسه با تست OGTT نمی تواند پیش دیابت را به درستی تشخیص دهد. اکثر پزشکان از تست OGTT برای بررسی دیابت بارداری استفاده می کنند. افراد مبتلا به پیش دیابت 50 درصد احتمال دارد در 5 تا 10 سال آینده به دیابت مبتلا شوند. بنابراین افراد مبتلا به پیش دیابت باید اقدامات لازم را برای پیشگیری از دیابت نوع 2 انجام دهند. نتایج آزمایشات زیر نشان دهنده پیش دیابت است: تست A1C: محدوده 5.7 تا 6.4٪ تست FPG: محدوده 100 تا 125 میلی گرم در دسی لیتر تست OGTT: محدوده 140 تا 199 میلی گرم در دسی لیتر اگر اضافه وزن یا چاق هستید، یا اگر یکی از اعضای خود هستید خانواده دیابت دارند، بهتر است آزمایش قند خون انجام شود. پس از 45 سالگی، حتی اگر هیچ فاکتور خطر خاصی ندارید، توصیه می شود چکاپ منظم قند خون را فراموش نکنید. اگر نتایج آزمایش قند خون شما در اولین آزمایش بعد از 45 سالگی طبیعی است، اما سایر عوامل خطر مرتبط با دیابت را دارید، باید حداقل هر 3 سال یک بار برای جلوگیری از دیابت آزمایش کنید. چگونه از مقاومت به انسولین و پیش دیابت جلوگیری کنیم؟ فعالیت بدنی و کاهش وزن از نکات مهم برای افزایش حساسیت بدن به انسولین و درمان مقاومت به انسولین است. بنابراین، برداشتن گام‌های کوچک اما مداوم مانند ورزش و تغذیه سالم‌تر می‌تواند روند مقاومت به انسولین را معکوس کند. انجام چکاپ سالانه نیز به تشخیص به موقع این شرایط کمک می کند. در صورت تمایل به انجام آزمایش قند خون یا هر آزمایش دیگری می توانید از سرویس تست خانگی هومکا استفاده کنید. برای ثبت درخواست کلیک کنید. ” class=”wp_ulike_btn wp_ulike_put_image wp_post_btn_9850″ style=”width: 120px!important;height: 40px!important;background-color: #1da1f3!important;box-shadow: none!important;ffff;color: پسندیدن

دیدگاهتان را بنویسید