ورزش در حین شیمی درمانی ورزش های حین شیمی درمانی



یک برنامه ورزشی باید در طول و بعد از درمان سرطان ایمن و موثر باشد. به طور کلی، برنامه ورزشی باید شامل موارد زیر باشد: تمرینات تنفسی: برخی از افراد مبتلا به سرطان ممکن است دچار تنگی نفس یا مشکلات تنفسی شوند که مانع از شرکت در فعالیت های ورزشی می شود. تمرینات تنفسی باعث می شود هوا در ریه ها گردش کند و قدرت و قدرت بدنی شما را افزایش دهد. این تمرینات همچنین به کاهش سطح استرس و اضطرابی که باعث انقباض عضلانی می شود کمک می کند. تمرینات کششی به بهبود انعطاف پذیری بدن کمک می کند. چنین تمریناتی همچنین باعث افزایش جریان خون و اکسیژن به عضلات می شود و به روند بهبودی بدن کمک می کند. تمرینات کششی برای افرادی که در طول درمان سرطان کم تحرک هستند نیز مفید خواهد بود. تمرینات تعادلی: عدم تعادل می تواند یکی از عوارض سرطان و درمان باشد. تمرینات تعادلی به بهبود عملکرد و حرکت و توانایی انجام کارهای روزانه کمک می کند. برقراری و حفظ تعادل بدنی نیز می تواند از آسیب هایی مانند زمین خوردن جلوگیری کند. ورزش هوازی که به عنوان کاردیو نیز شناخته می شود، نوعی ورزش است که ضربان قلب را افزایش می دهد. این تمرینات به تقویت قلب و ریه ها کمک می کند و باعث می شود در طول درمان و بعد از آن کمتر احساس خستگی کنید. پیاده روی ساده ترین ورزش هوازی است که به مدت 40 تا 45 دقیقه، سه تا چهار بار در هفته توصیه می شود. تمرینات استقامتی: کاهش توده عضلانی زمانی رخ می دهد که فرد در طول درمان و بهبودی سرطان فعالیت بدنی کمی داشته باشد. برخی از درمان ها می توانند باعث ضعف عضلانی شوند. تمرینات استقامتی به حفظ و تقویت عضلات کمک می کند. افزایش توده عضلانی باعث بهبود تعادل، کاهش خستگی و تسهیل کارهای روزانه می شود. این ورزش همچنین از پوکی استخوان، ضعیف شدن استخوان ها پس از درمان سرطان جلوگیری می کند.

دیدگاهتان را بنویسید