پولیپ بینی یا کیست بینی چیست؟ چگونه بفهمیم پولیپ بینی داریم؟


کیست بینی که در واقع پولیپ بینی است، توده ای نرم، بدون درد و غیرسرطانی روی پوشش مجرای بینی یا سینوس هاست که مانند یک خوشه انگور از سطح مخاط بینی آویزان می شود. کیست ها و پولیپ های بینی با التهاب مزمن ناشی از آسم، عفونت های مکرر، آلرژی ها، حساسیت های دارویی یا برخی اختلالات سیستم ایمنی مرتبط هستند. برای آشنایی بیشتر با پولیپ بینی و دریافت پاسخ سوالات خود از جمله علل، علائم و درمان آن، این مقاله را از مجله سلامت هومکا دنبال کنید. علائم پولیپ بینی (کیست بینی) پولیپ های کوچک بینی ممکن است علامتی نداشته باشند، اما توده های بزرگتر یا گروه های پولیپ پتانسیل مسدود کردن مجاری بینی، مشکلات تنفسی، از دست دادن حس بویایی و عفونت های مکرر را دارند. کیست بینی با التهاب و تورم مجاری بینی و سینوس ها همراه است و یکی از علل سینوزیت مزمن است. پولیپ های بینی نرم هستند و باعث درد یا سوزش نمی شوند، بنابراین اگر کوچک باشند، ممکن است از ابتلا به آنها ندانید. علائم و نشانه‌های پولیپ یا کیست بینی زمانی ظاهر می‌شوند که توده‌های پولیپ متعدد یا یک پولیپ بزرگ راه‌های بینی و سینوس‌ها را مسدود کند. علائم و نشانه های رایج سینوزیت مزمن ناشی از پولیپ بینی عبارتند از: آبریزش بینی، احتقان بینی مداوم، ترشحات پشت گلو، کاهش حس بویایی، از دست دادن حس چشایی، درد در صورت یا سردرد، درد در ناحیه پشت گلو. دندان های بالا احساس فشار روی پیشانی و صورت، خروپف و خروپف، خونریزی. به گزارش mayoclinic، اگر علائم بیش از 10 روز طول بکشد، باید به پزشک مراجعه کنید. علائم سینوزیت مزمن و کیست بینی مشابه علائم بسیاری از بیماری های دیگر از جمله سرماخوردگی است. در صورت بروز هر یک از علائم جدی زیر فوراً به پزشک مراجعه کنید: مشکلات تنفسی شدید، بدتر شدن ناگهانی دوبینی، کاهش دید، یا محدود شدن دامنه حرکتی چشم ها، تورم شدید اطراف چشم ها سردرد شدید که با تب شدید بدتر می شود یا ناتوانی در خم کردن سر به جلو علت داشتن پولیپ بینی (کیست بینی) محققان هنوز علت دقیق ایجاد کیست یا پولیپ بینی و اینکه چرا برخی از افراد از التهاب طولانی مدت رنج می برند یا دلیل تورم و التهاب را کشف نکرده اند. در برخی افراد باعث ایجاد پولیپ می شود، اما در برخی دیگر این اتفاق نمی افتد. . برخی شواهد علمی نشان می‌دهند که افرادی که پولیپ می‌گیرند، پاسخ‌های سیستم ایمنی و ترکیبات شیمیایی متفاوتی در غشاهای مخاطی خود نسبت به افراد بدون پولیپ دارند. کیست بینی در هر سنی ممکن است ایجاد شود، اما شیوع آن در افراد جوان و میانسال بیشتر است. پولیپ بینی ممکن است در هر جایی از سینوس ها یا مجرای بینی ظاهر شود، اما اغلب در ناحیه ای ظاهر می شود که سینوس های نزدیک چشم ها، بینی و استخوان های گونه از طریق مجاری تو در تو به داخل بینی تخلیه می شوند. عوامل خطر برای ایجاد پولیپ بینی هر عاملی مانند عفونت یا آلرژی که باعث تحریک و التهاب طولانی مدت در مجاری بینی یا سینوس ها شود، خطر ابتلا به پولیپ بینی را افزایش می دهد. شرایطی که اغلب با کیست بینی همراه است عبارتند از: آسم که باعث التهاب و باریک شدن راه های هوایی می شود. مایعات غلیظ و چسبنده غیر طبیعی در مخاط بینی و سینوس ها. بیماری گرانولوماتوز ائوزینوفیلیک همراه با پلی آنژیت، یک بیماری نادر که باعث التهاب عروق خونی می شود. کمبود ویتامین D. داشتن سابقه پولیپ در خانواده تفاوت در سیستم ایمنی افراد. با توجه به اینکه پولیپ بینی در جریان طبیعی هوا و تخلیه مایع اختلال ایجاد می کند و همچنین به دلیل تحریک و التهاب طولانی مدت در مخاط بینی، عوارض احتمالی پولیپ یا کیست بینی عبارتند از: آپنه انسدادی خواب: این بیماری یک بیماری جدی است که در هنگام خواب رخ می دهد. تنفس مکرر متوقف می شود شعله ور شدن آسم: سینوزیت مزمن و پولیپ علائم آسم را تشدید می کند عفونت سینوسی: پولیپ بینی می تواند فرد را مستعد عفونت های مکرر سینوسی کند. اگر علائم همچنان آزاردهنده هستند با پزشک خود صحبت کنید. برای جلوگیری از قرار گرفتن در گرد و غبار یا آلودگی های شهری تا حد امکان از محرک های بینی دوری کنید. مواد موجود در هوا مانند آلرژن ها، دود تنباکو، بخارات شیمیایی و گرد و غبار احتمالا باعث تحریک و تورم بینی و سینوس ها می شوند. بهداشت فردی را رعایت کنید، دستان خود را به طور منظم و کامل بشویید. شستن دست ها یکی از بهترین راه ها برای جلوگیری از التهاب مجاری بینی و سینوس های ناشی از عفونت های باکتریایی و ویروسی است. هوای خانه را مرطوب کنید. استفاده از مرطوب کننده به باز شدن راه های هوایی، بهبود جریان هوا در سینوس ها و جلوگیری از گرفتگی و گرفتگی بینی کمک می کند. مرطوب کننده را روزانه تمیز کنید تا از رشد باکتری جلوگیری کنید. از شستشوی بینی استفاده کنید. برای شستشوی مجاری بینی از اسپری آب نمک (سالین) یا محلول شستشوی بینی استفاده کنید. این کار باعث بهبود سلامت مخاط بینی و حذف آلرژن ها و سایر محرک ها می شود. البته می توانید محلول شستشوی بینی را در منزل با آب مقطر، آب استریل یا آبی که از قبل به مدت یک دقیقه جوشانده و خنک شده است تهیه کنید. پس از هر بار استفاده، سرنگ شستشوی بینی را با آب مقطر، استریل یا جوشانده بشویید و بگذارید کاملا خشک شود. با تشخیص پولیپ یا کیست بینی در معاینه بالینی، پزشک با بررسی علائم، معاینه کلی بدن و بینی وجود پولیپ را تشخیص می دهد. تست های تشخیصی برای پولیپ یا کیست بینی عبارتند از: آندوسکوپی بینی یک ابزار باریک با یک لنز و یک دوربین کوچک (اندوسکوپ بینی) به پزشک اجازه می دهد تا معاینه دقیق بینی و سینوس ها را انجام دهد. تست های آلرژی در این راستا تست های پوستی برای تشخیص آلرژی و تاثیر آن در ایجاد التهاب مزمن اهمیت دارند. در تست آلرژی، قطره های آلرژن بر روی پوست ساعد یا قسمت بالایی پشت قرار می گیرد. وجود یا عدم وجود آلرژی با مشاهده علائم ناحیه پوستی مورد آزمایش مشخص می شود. اگر آزمایش پوستی انجام نشود، پزشک ممکن است آزمایش خون را تجویز کند. آزمایش‌های تصویربرداری تصاویر به‌دست‌آمده با توموگرافی کامپیوتری (CT) می‌توانند به پزشک در تعیین اندازه و محل پولیپ‌ها و همچنین ارزیابی میزان تورم و التهاب کمک کنند. روش‌های ذکر شده علاوه بر تشخیص پولیپ، قادرند سایر انسدادهای احتمالی حفره بینی مانند ناهنجاری‌های ساختاری یا تومورهای سرطانی یا غیرسرطانی را آشکار کنند. آزمایش فیبروز کیستیک اگر کودکی پولیپ بینی داشته باشد، پزشک ممکن است آزمایش فیبروز کیستیک را تجویز کند. فیبروز کیستیک یک بیماری ارثی است که غدد تولید کننده مخاط، اشک، عرق، بزاق و اسیدهای گوارشی را تحت تاثیر قرار می دهد. آزمایش خون آزمایش خون می تواند سطوح ویتامین D را در بدن که ممکن است با پولیپ بینی مرتبط باشد، تشخیص دهد. درمان پولیپ بینی هدف از درمان کیست بینی کاهش اندازه آن یا از بین بردن کامل آن است. معمولاً درمان دارویی اولین رویکرد درمانی است، اما گاهی ممکن است به دلیل بزرگی پولیپ و عوارض جدی آن نیاز به جراحی باشد. البته پولیپ ها تمایل زیادی به عود دارند و به همین دلیل در صورت امکان پزشکان جراحی پولیپ را در اولویت آخر قرار می دهند. اگر پولیپ باعث سینوزیت مزمن شده باشد، درمان آن طولانی مدت بوده و نیاز به صبر بیشتری دارد. برای این منظور، یک برنامه درمانی طولانی مدت برای مدیریت علائم و درمان عوامل زمینه ای مانند آلرژی و پولیپ تنظیم می شود. داروهایی که برای درمان کیست بینی استفاده می شود. درمان پولیپ بینی با دارو شروع می شود و معمولا این روش در از بین بردن پولیپ های بزرگ و کوچک موثر است. داروهای تجویزی شامل موارد زیر است: کورتیکواستروئیدهای خوراکی و تزریقی اگر کورتیکواستروئیدهای بینی مؤثر نباشند، پزشک ممکن است کورتیکواستروئید خوراکی مانند پردنیزون را به تنهایی یا با اسپری بینی تجویز کند. از آنجایی که کورتیکواستروئیدهای خوراکی در صورت مصرف طولانی مدت عوارض جانبی دارند، معمولاً فقط برای مدت محدودی تجویز می شوند. اگر پولیپ بینی شدید باشد، ممکن است از کورتیکواستروئیدهای تزریقی نیز استفاده شود. کورتیکواستروئیدهای بینی اسپری های کورتیکواستروئیدی بینی برای کاهش تورم و التهاب تجویز می شوند. این روش درمانی در کوچک شدن پولیپ ها یا حذف کامل آنها بسیار موثر است. کورتیکواستروئیدهای بینی شامل فلوتیکازون، بودزونید، مومتازون، تریامسینولون، بکلومتازون، آلسکو، زتونا می باشد. داروهای مخصوص درمان پولیپ بینی و سینوزیت مزمن اگر پولیپ بینی و سینوزیت مزمن همزمان رخ دهند، پزشک ممکن است دارویی به نام دوپیلوماب را برای درمان بیماری تجویز کند. این دارو اندازه پولیپ بینی را کاهش می دهد و گرفتگی بینی را برطرف می کند. سایر داروها، در صورت التهاب مزمن مخاط بینی، داروهایی تجویز می شود که برای درمان التهاب سینوس ها و مجاری بینی موثر است. این داروها شامل آنتی هیستامین ها برای درمان آلرژی و آنتی بیوتیک ها برای درمان عفونت های مزمن یا عود کننده است. حساسیت زدایی به آسپرین تحت نظر متخصص آلرژی و ایمونولوژیست ممکن است برای برخی از بیماران مبتلا به پولیپ بینی و حساسیت به آسپرین مفید باشد. در این روش به تدریج دوز آسپرین افزایش می یابد تا بدن با این دارو سازگار شود. عمل پولیپ بینی اگر درمان دارویی پولیپ بینی موثر نباشد، ممکن است برای برداشتن پولیپ ها و درمان مشکلات مربوط به سینوس ها به جراحی نیاز باشد. در جراحی آندوسکوپی، جراح یک لوله کوچک با یک لنز و یک دوربین کوچک (اندوسکوپ) را وارد سوراخ بینی کرده و آن را به داخل حفره های سینوسی هدایت می کند. سپس از ابزارهای ویژه ای برای برداشتن پولیپ ها و سایر موادی که جریان مایع را در سینوس ها مسدود کرده اند، استفاده می شود. جراح ممکن است منافذی را که از سینوس ها به مجرای بینی منتهی می شود، باز کند. جراحی آندوسکوپی معمولاً به صورت سرپایی انجام می شود. پس از جراحی، معمولاً از اسپری بینی کورتیکواستروئیدی برای کمک به جلوگیری از عود پولیپ بینی استفاده می شود. پزشک ممکن است شستشوی بینی را با محلول نمکی برای مراقبت های بعد از جراحی توصیه کند. ” class=”wp_ulike_btn wp_ulike_put_image wp_post_btn_6973″ style=”width: 120px!important;height: 40px!important;background-color: #1da1f3!important;box-shadow: none!important;ffff;”> مانند منبع mayoclinicmayoclinic

دیدگاهتان را بنویسید