کیست ناف چیست؟ آبسه پوستی در ناف


کیست ناف در واقع نام اشتباهی است که افراد هنگام مواجهه با آبسه پوستی در این ناحیه از آن استفاده می کنند. آبسه پوستی یک توده یا ضایعه بسیار حساس است که روی پوست به صورت یک ناحیه قرمز تیره یا صورتی دیده می شود. آبسه ناف اغلب عفونی است، حاوی باکتری، چرک و آلودگی است و توسط عوامل عفونی ایجاد می شود. کیست ناف یا آبسه ناف کیست ناف در واقع اصطلاح اشتباهی است که افراد در مواجهه با توده های عفونی که در این ناحیه ایجاد شده و روی پوست دیده می شوند از آن استفاده می کنند. درست است که این توده های حساس حاوی آلودگی عفونی را آبسه نافی بنامیم. آبسه ناف یک توده یا ضایعه بسیار حساس و دردناک است که معمولاً به صورت یک ناحیه صورتی یا قرمز روی پوست و در ناحیه ناف دیده می شود. تشخیص آبسه برای پزشک چندان سخت نیست و تنها با یک لمس می تواند آبسه ناف را تشخیص دهد. اکثر آبسه های ناف توسط عوامل عفونی ایجاد می شوند، بنابراین طبیعی است که آبسه ناف حاوی چرک، باکتری و مواد زائد مانند موهای زیر پوستی باشد. ویژگی های کیست ناف (آبسه) اولین و مشخص ترین ویژگی آبسه ناف درد آن است. این توده پوستی در هنگام لمس دردناک و گرم است. هر جا که آبسه تشکیل شود، آن ناحیه کمی برآمده است و به دلیل تجمع آلودگی، ملتهب و قرمز به نظر می رسد. بروز آبسه در برخی از اندام ها و نواحی بدن شایع تر است. زیر بغل، اطراف مقعد، واژن، قاعده ستون فقرات، اطراف دندان ها، کشاله ران و ناف از جمله نقاط مستعد آبسه هستند. آبسه همچنین می تواند در مکان هایی که فولیکول های مو وجود دارد ایجاد شود. التهابی که در اطراف فولیکول های مو ایجاد می شود منجر به تشکیل آبسه می شود. به همین دلیل است که بسیاری از افراد در اثر التهاب فولیکول های مو دچار آبسه های دردناک و چرکی در ناحیه شکم و نزدیک ناف می شوند. علل آبسه ناف اگر سد طبیعی پوست حتی با یک ضربه بسیار کوچک، التهاب جزئی یا پارگی خفیف شکسته شود، احتمال موفقیت باکتری ها برای ورود به پوست افزایش می یابد. در حالت طبیعی، زمانی که باکتری ها وارد پوست می شوند، سیستم ایمنی بدن وارد پوست می شود و سعی می کند باکتری ها و سایر آلاینده ها را با واکنش التهابی از بین ببرد. در اثر این واکنش طبیعی و ضروری بدن، آبسه ایجاد می شود. حال اگر غده عرق در این واکنش مسدود شده باشد، پوست بیش از حد چرب باشد، فولیکول مو به پوست برگشته باشد یا از قبل کیست کوچکی در آن ناحیه وجود داشته باشد، خطر کیست ناف (آبسه در ناف) افزایش می یابد. چندین بار. مرکز توده یا آبسه تشکیل شده در ناف مایع است. این مایع حاوی باکتری ها، سلول های مرده و هر گونه آلودگی است که سیستم ایمنی بدن آن را دفع می کند. به تدریج این توده یا آبسه رشد کرده و در زیر بافت پوست فشار و کشش ایجاد می کند. در مرحله بعد، بافت های اطراف آبسه ملتهب می شوند. با افزایش التهاب، اگر فردی به این ناحیه دست بزند، قطعاً فشار و درد شدیدی را تجربه خواهد کرد. آیا سیستم ایمنی باعث عفونت ناف می شود؟ به طور کلی، بروز آبسه به واکنش های سیستم ایمنی مربوط می شود، بنابراین اعتقاد بر این است که افرادی که سیستم ایمنی ضعیف تری دارند، بیشتر در معرض برخی از آبسه ها هستند. اگر یک یا چند مورد از موارد زیر در مورد شما صدق می کند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به آبسه ناف و انواع دیگر آبسه های شدید هستید. شیمی درمانی، دیابت، سرطان، ایدز، اضافه وزن، استروئید درمانی مزمن، اختلال عروق محیطی، تروما شدید، سوختگی شدید، کولیت اولسراتیو، بیماری کرون، سلول داسی شکل، سوء مصرف IV، اعتیاد به الکل، البته فقط افرادی که شرایط فوق را دارند. قطعاً دچار آبسه ناف و انواع دیگر آبسه نخواهد شد. افرادی که در محیط کار آلوده کار می کنند، افرادی که عفونت های پوستی دارند، افرادی که گردش خون ضعیفی دارند و افرادی که بهداشت را رعایت نمی کنند نیز بسیار مستعد ابتلا به آبسه عفونی هستند. علائم شایع آبسه ناف در اکثر موارد آبسه با ویژگی ها و علائم مشترکی مانند توده دردناک، در حال رشد، قرمز و گرم مشخص می شود. اما می تواند علائم زیر را نیز داشته باشد: آنها قابل مشاهده هستند: آبسه های ناف و سایر آبسه ها هنگام رشد برجسته و قابل مشاهده هستند. در مرحله بعد، بیمار می تواند محتویات آن را ببیند. اغلب اوقات، آبسه خود به خود باز می شود یا پاره می شود. بدون درمان دارویی درمان نمی شود. اگر از پوست مراقبت کنید و آبسه به رشد خود ادامه دهد، دیگر یک جوش ساده نیست. یک آبسه عفونی می تواند به سمت بالا رشد کند و به بافت های زیرین پوست نفوذ کند و حتی وارد جریان خون شود. با تب و بی حالی همراه است. تب و بیماری معمولاً زمانی اتفاق می‌افتد که عفونت داخل آبسه بتواند به بافت‌های عمیق‌تر نفوذ کند. تست های موثر در تشخیص و درمان آبسه برای تشخیص آبسه و انتخاب بهترین روش درمانی، پزشک ممکن است در مورد سابقه پزشکی شما سوالاتی بپرسد: آیا از آلرژی رنج می برید؟ آیا تب را تجربه کرده اید؟ در حال حاضر در محلی که آبسه عفونی آسیب دیده است، چه دارویی مصرف می کنید؟ اگر آبسه نزدیک ناف باشد، مثلاً مقعد، معاینه رکتوم انجام می شود. همچنین اگر آبسه در پا یا دست ظاهر شده باشد، غدد لنفاوی در کشاله ران یا زیر بازو بررسی می شود. چگونه از آبسه عفونی ناف جلوگیری کنیم؟ آبسه ممکن است در هر قسمتی از بدن ظاهر شود، بنابراین علاوه بر ناف، باید بهداشت کل بدن را نیز رعایت کنید. توصیه می شود به طور مرتب پوست خود را با آب و صابون بشویید و بهداشت فردی را جدی بگیرید. مواظب باشید هنگام اصلاح، پوست را برش ندهید. در صورت ایجاد زخم بر روی پوست حتما از خدمات پزشکی برای درمان موثر استفاده کنید. درمان های پزشکی موثر برای التیام عفونت ناف به احتمال زیاد پزشک بخواهد آبسه را تخلیه کند. این روش به صورت زیر انجام می شود: ابتدا ناحیه اطراف آبسه بی حس می شود. این بی حسی موضعی است و باعث می شود بیمار در حین عمل احساس درد نکند، سپس بافت درگیر در آبسه و بافت های اطراف آن با محلول ضد عفونی کننده مرطوب شده و گاز استریل اطراف آن قرار می گیرد. در مرحله بعد پزشک برشی روی آبسه ایجاد می کند و تمام محتویات آن را خارج می کند. درن ها پس از تخلیه زخم، پزشک ممکن است کمی از محل برش را باز بگذارد تا عفونت های احتمالی بعدی تخلیه شود (این فرآیند ممکن است 1 تا 2 روز طول بکشد). مراقب زخم باشید. ممکن است یک مسکن برای تسکین درد ناشی از تخلیه آبسه تجویز شود. برای کاهش خطر عود عفونت، پزشک یک یا چند آنتی بیوتیک موثر را نیز تجویز می کند. آنتی بیوتیک و درمان آبسه همانطور که گفتیم آبسه حاوی چرک، باکتری و آلودگی های مختلف است. برای درمان آبسه گاهی لازم است آنتی بیوتیک های خوراکی یا موضعی مصرف شود. در موارد شدید و بزرگ و برخی موارد خاص، علاوه بر مصرف آنتی بیوتیک، تخلیه آبسه با جراحی ضروری است. گاهی اوقات شرایطی وجود دارد که آبسه ناف خود به خود باز می شود و تخلیه می شود، اما این کافی نیست و باید برش و درناژ نیز انجام شود. در این روش از کمپرس گرم نیز استفاده می شود. در مرحله بعد، برای تکمیل فرآیند درمان، پزشک با استفاده از تکنیک های برش و تخلیه آبسه را باز کرده و تخلیه می کند. با مراقبت های بعد از درناژ، می توانید مطمئن باشید که آبسه بهبود می یابد. مراقبت های بعد از تخلیه آبسه از آنجایی که کیست ناف (آبسه ناف) بیشتر در اثر عفونت و باکتری ایجاد می شود، لازم است مراحل بعد از تخلیه را دنبال کنید تا احتمال عود عفونت به صفر برسد. ممکن است لازم باشد پانسمان را در خانه عوض کنید. پزشک شما را در این زمینه راهنمایی می کند. همچنین پزشک نحوه باز کردن بانداژ را پس از چند روز به شما می گوید. پس از بهبود نسبی و رفع علائم ناشی از آبسه ناف عفونی، بهتر است مجدداً به پزشک مراجعه کرده و تحت معاینه قرار بگیرید. اگر در طول دوره نقاهت و مراقبت در منزل دچار تب، تورم، درد شدید و قرمزی در ناحیه آبسه شدید، حتما بدون اتلاف وقت به پزشک مراجعه کنید. به گفته webmd در صورت داشتن هر یک از شرایط زیر به پزشک خود مراجعه کنید یا با پزشک خود تماس بگیرید: زخم یا آبسه بزرگتر از 1 سانتی متر است، تب دارید و احساس بیماری می کنید که آبسه در حال گسترش است و بزرگتر می شود. احساس می کنید که آبسه در ناف یا نواحی حساس مانند راست روده و کشاله ران ایجاد شده است. رگه های قرمز رنگ در اطراف آبسه مشاهده می کنید. درمان موثر عفونت ناف بهترین خودمراقبتی و بهداشت است. اگر آبسه ناف دارید سه نکته زیر را به خاطر بسپارید و اجرا کنید: کمپرس گرم: اگر قطر آبسه کمتر از 1 سانتی متر است می توانید برای بهبود و تسکین آن از کمپرس گرم استفاده کنید. 4 بار در روز و هر بار به مدت 30 دقیقه، از کمپرس گرم در ناحیه تحت تاثیر آبسه استفاده کنید. از ابزار تیز استفاده نکنید: سعی نکنید مرکز آبسه را با سوزن سوراخ کنید. ممکن است یک رگ خونی در زیر آبسه وجود داشته باشد. با قرار دادن سوزن در آبسه، احتمال آسیب رساندن به رگ خونی و سرایت عفونت به نقاط دیگر افزایش می یابد. آبسه را فشار ندهید: سعی نکنید با اعمال فشار آبسه را تخلیه کنید. فشار دادن می تواند عفونت ها را به بافت های عمیق تر فشار دهد. آبسه تخلیه شده چند روز بهبود می یابد؟ اگر مراقبت از پوست و زخم ناشی از تخلیه آبسه به درستی انجام شود، از روز دوم هیچ ترشح عفونی از زخم نخواهید داشت. با مراقبت مناسب، زخم طی 10 تا 14 روز به طور کامل بهبود می یابد. ” class=”wp_ulike_btn wp_ulike_put_image wp_post_btn_7017″ style=”width: 120px!important;height: 40px!important;background-color: #1da1f3!important;box-shadow: none!important;ffff;”> پسندیدن

دیدگاهتان را بنویسید