ALS چیست؟ علائم و نشانه ها



ALS یکی از بیماری هایی است که ممکن است بیش از سایر بیماری ها ناآشنا به نظر برسد. اما با افزایش میزان ابتلا به این بیماری امروزه نام این بیماری بیشتر به نظر می رسد. ALS به عنوان یک بیماری سیستم عصبی می تواند تأثیرات زیادی بر زندگی روزمره، عملکرد در محیط های مختلف، استقلال در زندگی، مشارکت اجتماعی در فعالیت ها و گروه های مختلف و کیفیت زندگی فرد داشته باشد. پس باید در مورد تعریف این بیماری و علائم آن بیشتر بدانیم. ALS چیست؟ اسکلروز جانبی آمیوتروفیک یا به اختصار ALS یک بیماری پیشرونده سیستم عصبی است که سلول های عصبی مغز و نخاع را تحت تاثیر قرار می دهد. همچنین اغلب به عنوان بیماری Le Gring نامیده می شود. این نام پس از تشخیص یک بازیکن بیسبال به این بیماری رایج شد. پزشکان نمی دانند چرا ALS رخ می دهد. اما در برخی موارد این بیماری ارثی است. ALS معمولاً با انقباض ناگهانی عضلات، ضعف در اندام ها و تاری تکلم شروع می شود و در نهایت بر کنترل ماهیچه های مورد نیاز برای حرکت، صحبت کردن، خوردن و تنفس تأثیر می گذارد. در حال حاضر هیچ درمان قطعی برای این بیماری وجود ندارد. علائم و نشانه های بیماری: علائم و نشانه های این بیماری از فردی به فرد دیگر متفاوت است. معمولاً با گسترش ضعف عضلانی شروع می شود و با گذشت زمان بدتر می شود. برخی از علائم و نشانه های رایج ALS می تواند موارد زیر باشد: مشکل در راه رفتن یا انجام فعالیت های عادی زندگی روزمره. افتادن و افتادن. ضعف در پاها و مچ پا. ضعف در دست ها یا به اصطلاح دست ها. کلافگی، تکلم نامفهوم یا مشکل در بلع. گریه یا خندیدن نامناسب مشکلات شناختی و تغییرات رفتاری در ALS معمولاً از دست‌ها، پاها یا اندام‌ها شروع می‌شود و به سایر قسمت‌های بدن سرایت می‌کند. با پیشرفت بیماری، سلول های عصبی بیشتری از بین می روند. ضعف عضلانی با گذشت زمان بدتر می شود. این در نهایت جویدن، گفتار و تنفس را تحت تأثیر قرار می دهد. علل و علل ALS: این بیماری بر سلول های عصبی که حرکات ارادی عضلانی را تنظیم می کنند تأثیر می گذارد. برخی از این حرکات شامل راه رفتن، صحبت کردن و جویدن است. این بیماری باعث می شود که نورون های حرکتی به مرور زمان از بین رفته و در نهایت منجر به مرگ سلول های عصبی شود. سلول های عصبی از مغز به نخاع و عضلات حرکت می کنند. هنگامی که سلول های عصبی آسیب می بینند، پیام به ماهیچه ها متوقف می شود. بنابراین ماهیچه ها نمی توانند به درستی کار کنند. این بیماری در 5 تا 10 درصد افراد به ارث می رسد. برای دیگران، علت هنوز ناشناخته است. تحقیقات برای شناسایی علل دیگر ادامه دارد. بیشتر نظریه ها به تعامل بین اثرات ژنتیکی و محیط برمی گردد. عوامل خطر بیماری: تئوری هایی که تا به امروز برای ALS ارائه شده است شامل موارد زیر است: وراثت: 5% تا 10% افراد این بیماری را به ارث می برند. در بسیاری از افراد مبتلا به ALS در خانواده، شانس بچه دار شدن 50-50 است. سن: خطر ابتلا به ALS با افزایش سن افزایش می یابد. اکثر افراد بین 40 تا 60 سال به این بیماری مبتلا می شوند. جنسیت: قبل از 65 سالگی، احتمال ابتلای مردان به این بیماری بیشتر از زنان است. اگرچه این تفاوت بسیار ناچیز است. اما بعد از 70 سالگی این تفاوت از بین می رود. ژنتیک: برخی از مطالعات روی ژنتیک انسانی نشان داده اند که شباهت های زیادی بین ژنتیک افرادی که ALS به ارث برده اند و افرادی که غیر ALS را به ارث برده اند وجود دارد. وجود دارد. بنابراین ژنتیک می تواند فرد را بیشتر مستعد ابتلا به ALS کند. جدای از موارد ذکر شده برخی عوامل محیطی نیز دخیل هستند مانند: سیگار کشیدن: سیگار بیشترین تاثیر را در بین عوامل محیطی دارد. زنان سیگاری در معرض خطر بیشتری هستند. به خصوص زنانی که یائسه شده اند. قرار گرفتن در معرض مواد سمی در محیط: برخی مطالعات نشان داده است که قرار گرفتن در معرض مواد سمی در محیط کار یا خانه نیز با این بیماری مرتبط است. منابع mayoclinic.org

دیدگاهتان را بنویسید